Netherlands

Dutch lyrics 1. Wilhelmus van Nassouwe Ben ik van Duitsen bloed Den vaderland getrouwe Blijf ik tot in den dood Een Prince van Oranjen Ben ik vrij onverveerd Den Koning van Hispanjen Heb ik altijd geëerd 2. In Godes vrees te leven Heb ik altijd betracht Daarom ben ik verdreven Om land om luid’ gebracht Maar God zal mij regeren Als een goed instrument Dat ik zal wederkeren In mijnen regiment 3. Lijdt u mijn onderzaten Die oprecht zijn van aard God zal u niet verlaten Al zijt gij nu bezwaard Die vroom begeert te leven Bidt God nacht ende dag Dat hij mij kracht wil geven Dat ik u helpen mag 4. Lijf en goed al te samen Heb ik u niet verschoond Mijn broeders hoog van namen Hebben ‘t u ook vertoond Graaf Adolf is gebleven In Friesland in den slag Zijn ziel in ‘t eeuwig leven Verwacht den jongsten dag 5. Edel en hoog geboren Van keizerlijken stam Een vorst des rijks verkoren Als een vroom Christenman Voor Godes woord geprezen Heb ik vrij onversaagd Als een held zonder vrezen Mijn edel bloed gewaagd 6. Mijn schild ende betrouwen Zijt gij o God mijn Heer Op u zo wil ik bouwen Verlaat mij nimmermeer Dat ik doch vroom mag blijven Uw dienaar t’aller stond Die tirannie verdrijven Die mij mijn hert doorwondt 7. Van al die mij bezwaren En mijn vervolgers zijn Mijn God wilt doch bewaren Den trouwen dienaar dijn Dat zal mij niet verrassen In haren bozen moed Haar handen niet en wassen In mijn onschuldig bloed 8. Als David moeste vluchten Voor Saul den tiran Zo heb ik moeten zuchten Met menig edelman Maar God heeft hem verheven Verlost uit alder nood Een koninkrijk gegeven In Israël zeer groot 9. Na ‘t zuur zal ik ontvangen Van God mijn Heer dat zoet Daar na zo doet verlangen Mijn vorstelijk gemoed: Dat is dat ik mag sterven Met eren in dat veld Een eeuwig rijk verwerven Als een getrouwe held 10. Niet doet mij meer erbarmen In mijnen wederspoed Dan dat men ziet verarmen Des Konings landen goed Dat u de Spanjaards krenken O edel Neerland zoet Als ik daar aan gedenke Mijn edel hert dat bloedt 11. Als een Prins opgezeten Met mijner heires kracht Van den tiran vermeten Heb ik den slag verwacht Die bij Maastricht begraven Bevreesde mijn geweld Mijn ruiters zag men draven Zeer moedig door dat veld 12. Zo het den wille des Heren Op die tijd had geweest Had ik geern willen keren Van u dit zwaar tempeest Maar de Heer van hier boven Die alle ding regeert Die men altijd moet loven En heeft het niet begeerd 13. Zeer prinselijk was gedreven Mijn prinselijk gemoed Standvastig is gebleven Mijn hert in tegenspoed Den Heer heb ik gebeden Van mijnes herten grond Dat hij mijn zaak wil reden Mijn onschuld doen bekend 14. Oorlof mijn arme schapen Die zijt in groten nood Uw herder zal niet slapen Al zijt gij nu verstrooid! Tot God wilt u begeven Zijn heilzaam woord neemt aan Als vrome Christen leven ‘t Zal hier naast zijn gedaan 15. Voor God wil ik belijden En zijner groter macht Dat ik tot genen tijden Den Koning heb veracht Dat dat ik God den Here Der hoogster Majesteit Heb moeten obediëren In der gerechtigheid English versification 1. William of Nassau, scion Of an old Germanic line, I dedicate undying Faith to this land of mine. A prince I am, undaunted, Of Orange, ever free, To the king of Spain I’ve granted A lifelong loyalty. 2. I’ve ever tried to live in The fear of God’s command And therefore I’ve been driven From people, home, and land, But God, I trust, will rate me His willing instrument And one day reinstate me Into my government. 3. Let no despair betray you, My subjects true and good. The Lord will surely stay you Though now you are pursued. He who would live devoutly Must pray God day and night To throw His power about me As champion of your right. 4. Life and my all for others I sacrificed, for you! And my illustrious brothers Proved their devotion too. Count Adolf, more’s the pity, Fell in the Frisian fray, And in the eternal city Awaits the judgement day. 5. I, nobly born, descended From an imperial stock. An empire’s prince, defended (Braving the battle’s shock Heroically and fearless As pious Christian ought) With my life’s blood the peerless Gospel of God our Lord. 6. A shield and my reliance, O God, Thou ever wert. I’ll trust unto Thy guidance. O leave me not ungirt. That I may stay a pious. Servant of Thine for aye And drive the plagues that try us And tyranny away. 7. My God, I pray thee, save me From all who do pursue And threaten to enslave me, Thy trusted servant true. O Father, do not sanction Their wicked, foul design, Don’t let them wash their hands in This guiltless blood of mine. 8. O David, thou soughtest shelter From King Saul’s tyranny. Even so I fled this welter And many a lord with me. But God the Lord did save him From exile and its hell And, in His mercy, gave him A realm in Israel. 9. Fear not ‘t will rain sans ceasing The clouds are bound to part. I bide that sight so pleasing Unto my princely heart, Which is that I with honour Encounter death in war And meet in heaven my Donor His faithful warrior. 10. Nothing so moves my pity As seeing through these lands Field, village, town and city Pillaged by roving hands. O that the Spaniards rape thee My Netherlands so sweet The thought of that does grip me Causing my heart to bleed. 11. Astride on steed of mettle I’ve waited with my host The tyrant’s call to battle Who durst not do his boast For, near Maastricht ensconced, He feared the force I wield My horsemen saw one bounce it Bravely across the field. 12. Surely if God had willed it, When that fierce tempest blew, My power would have stilled it Or turned its blast from you. But He who dwells in heaven, Whence all our blessings flow, For which aye praise be given, Did not desire it so. 13. Steadfast my heart remaineth In my adversity My princely courage straineth All nerves to live and be. I’ve prayed the Lord my Master With fervid heart and tense To save me from disaster And prove my innocence. 14. Alas! my flock. To sever Is hard on us. Farewell. Your Shepherd wakes, wherever Dispersed you may dwell. Pray God that He may ease you. His gospel be your cure. Walk in the steps of Jesus This life will not endure. 15. Unto the Lord His power I do confession make That ne’er at any hour Ill of the king I spake. But unto God, the greatest Of Majesties I owe Obedience first and latest For Justice wills it so.